نوشته‌ها

haypertansion-taliem-ir

هایپرتانسیون در بیماران دیالیزی

فشارخون بالا یکی از عوامل خطر در بیماری قلبی-عروقی ، سکته مغزی و نارسایی کلیه می باشد. درمان با داروهای ضد فشار خون خطر بیماری قلبی-عروقی و کلیوی را کاهش می دهد. فشار خون بالا مسئول 6% از موارد مرگ و میر در دنیا می باشد.در زمان بزرگسالی فشار خون در مردان بیشتر از زنان می باشد ولی در سن 60 و بیشتر از آن فشارخون سیستولیک بالا در خانم ها بیشتر دیده می شود. در دوران بزرگسالی فشار دیاستول بالا می باشد و با افزایش سن تا محدوده 55 سال فشار دیاستول رو به کاهش می گذارد. شیوع افزایش فشار خون به جهت افزایش چاقی بالا رفته است و 60% بیماران هایپر تانسیو حدود20% افزایش وزن دارند. ارث نیز در بالا بردن فشارخون موثر است و 55-15% موارد فامیلی می باشد و احتمالا افزایش فشار خون یک بیماری پلی ژنتیک است و عوامل محیطی تنها اثر کمی بر افزایش فشارخون دارند.
afsordegi dar piri-taliem-ir

افسردگی درپیری

افسردگی در پیری شدت بیشتری دارد که می توان از علت های پیدایش آن به افزایش سن، بیماریها، از دست دادن شغل و بازنشستگی، فوت دوستان و آشنایان، جداشدن فرزندان و تشکیل خانواده شان نام برد ولی به هرحال بیماری است که باید درمان شود متاسفانه افراد مسن از بیان احساسات ناامیدی و غم و اندوه، کاهش میل و اشتیاق به فعالیت و سرگرمی اکراه دارند. کج خلقی، بهانه گیری، تحریک پذیری و گوشه گیری می تواند از نشانه های افسردگی در دوران پیری می باشد
moshkelat rohi ravani-taliem-ir

مشکلات روحی روانی در بیماران دیالیزی

واحدهای همودیالیز جزئی از تشکیلات درمان طبی پیچیده امروزی هستند و بیماران این مراکز با یک بیماری مزمن ، ناتوان کننده و محدود سازنده زندگی سروکار دارند که وابستگی آن ها را به گروهی از مراقبین در دستیابی به دستگاهی که دوام زندگی آنها را در پی خواهد داشت ایجاب می کند. دیالیز هفته ای 3 بار به مدت حداقل 4 ساعت انجام می شود و طبعا روال زندگی عادی بیمار را درهم می شکند. بیماران با بیماری خود کشمکش دارند و اغلب مجبورند با درجاتی از وابستگی به دیگران با نوعی از وابستگی که از کودکی به بعد تجربه نکرده اند مدارا نمایند. بیمارانی که وارد واحد دیالیز می شوند معمولا تلاش می کنند که استقلال خود را حفظ کنند ، به حالت های کودکی عقب نشینی کنند ، کنش نمایی در مقابل دستورات پزشک و انکار بیماری خود را با نادبده گرفتن رژیم غذایی و غیبت از جلسات درمان نشان می دهند ، نسبت به کارکنان اظهار خشم می کنند ، چانه می زنند و چاپلوسی می کنند یا به التماس و رفتار کودکانه دست می زنند. گروهی از بیماران نیز شجاعت و پذیرش نشان می دهند.