Dialysis.Access.Cases.Practical.Solutions.[taliem.ir]

ABSTRACT

A 65-year-old male has been dialyzed for 4 years via a left forearm looped brachiobasilic arteriovenous (AV)  polytetrafluoroethylene graft. At the time of access creation, his basilic, median antebrachial, and cephalic  veins in his forearm and upper arm were not suitable for construction of a primary AV fstula. Over the past few months, he has had diffculty achieving adequate dialysis flow rates during his Monday/Wednesday/Friday sessions. On exam, he is noted to have a pulse in his graft. He was referred to an interventional nephrologist who performed an angiogram demonstrating a venous anastomotic stenosis of greater than 50% of the  luminal diameter . There was no upper arm or central venous stenosis present. An angioplasty was performed, and the patient was dialyzed for another 2 months until the graft thrombosed. Despite attempts to reestablish flow, the thrombosis could not be corrected. A right-sided internal jugular hemodialysis  catheter  was placed. The patient was subsequently referred to a local vascular surgeon for reconstruction of peripheral access. Approximately 4 months later, a contralateral brachiocephalic AV fstula was constructed. The catheter was removed 2 months later, once the fstula matured. In the interim, he was hospitalized once with a methicillin-resistant Staphylococcus aureus bloodstream infection. The line was removed and replaced on the contralateral side. He was treated with vancomycin immediately after his hemodialysis sessions for 4 weeks.

INTRODUCTION

  Unfortunately, as in the case above, AV graft failure is all too frequent, requiring subsequent catheter placementa. The National Kidney Foundation’s Kidney Disease Outcomes Quality Initiative (K/DOQI) clinical practice guidelines prioritize the construction of autogenous AV fstulae in a distal-to-proximal fashion, always considering the preservation of more proximal surgical sites for future access construction. This emphasis is based on fstula’s inherent higher primary and secondary patency rates and, with that, a lower need for  interventions and, in select groups, longer patient survival. The K/DOQI guidelines, along with the “Fistula First Catheter Last” (FFCL) Coalition, seem to have changed practice patterns in the  United States . From 1996 to 2007, autogenous fstula access use in the United States increased from 24% to 47%, while prosthetic graft use decreased from 58% to 28%. Still, however, 53% of patients are dialyzed via a central venous catheter or AV graft. To contextualize, in Japan, according to the collaborative international Dialysis  Outcomes and Practice Patterns Study, this number is only 9%.

چکیده

یک مرد ۶۵ ساله به مدت ۴ سال توسط پروستات پلی تترافروتو اتیلن (AV) پلیتترلوفروئید اتوزوم بطن چپ مشکی چپ چسبانده شده است. در زمان ایجاد دسترسی، رگه های ریسیلیک، مدیاویان و بیضه در ساعد و بازوهایش مناسب ساختن یک فیستول AV اولیه نبود. در طی چند ماه گذشته، او در طی جلسات دوشنبه / چهارشنبه / جمعه، میزان دسترسی به دیالیز کافی را کاهش داده است. در مورد امتحان، او توجه داشته است که یک پالس در پیوند خود. او به یک نفرولوژی مداخله ای که آنژیوگرام را نشان می داد نشان داد که تنگی آناستومیک وریدی بیش از ۵۰٪ قطر لمینینی را نشان می دهد. هیچ گونه بازو یا تنگی وریدی مرکزی وجود نداشت. یک آنژیوپلاستی انجام شد و بیمار تا ۲ ماه دیگر تا زمان پیوند ترومبوز دیالیز شد. با وجود تلاش برای بازگرداندن جریان، ترومبوز نمی تواند تصحیح شود. یک کاتتر همودیالیز جوشولا داخلی به سمت راست گذاشته شد. سپس بیمار به جراح عروقی محلی برای بازسازی دسترسی محیطی مراجعه کرد. تقریبا ۴ ماه بعد یک فیستول AV برشیوسفالیک متعاقب ایجاد شد. کاتتر دو ماه بعد برداشته شد، هنگامی که فستول بالغ شد. در مواقعی او یکبار با عفونت خون استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متسییلین بستری شد. خط حذف شد و جایگزین در طرف مقابل شد. او بعد از جلسات همودياليز، ۴ هفته با وانكومايسين درمان شد.

مقدمه

متأسفانه، همانطور که در موارد فوق، شکستگی گلو AV بسیار مکرر است و نیاز به قرار دادن کاتتر بعدی دارد. دستورالعمل های بالینی ابتدای کیفیت کیفی نتایج کلی بیماری کلیه بنیاد ملی کلیه (K / DOQI) اولویت بندی ساختارهای فیستول اتوگژن AV را در یک فاصلۀ طولانی به پروکسیمال، همیشه با توجه به حفظ سایت های جراحی مجاور بیشتر برای ساختن دسترسی به آینده تعیین می کنند. این تأکید بر پایه ی میزان ابتکاری و ثانویه بالاتری از ابتلا به فستول است و با این وجود نیازمندی های کمتری برای مداخلات و در گروه های انتخاب شده بقای بیمار طولانی تر است. دستورالعمل K / DOQI همراه با ائتلاف “Fistula First Catheter Last” (FFCL)، به نظر می رسد که الگوی تمرین در ایالات متحده تغییر کرده است. از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷، استفاده از فستالوژنز اتوماتیک در ایالات متحده از ۲۴ درصد به ۴۷ درصد افزایش یافته است، در حالی که استفاده از پیوند پروتز از ۵۸ درصد به ۲۸ درصد کاهش یافته است. با این حال، ۵۳٪ از بیماران دیابتی با استفاده از کاتتر وریدی مرکزی یا پیوند عروق دیالیز می شوند. با توجه به نتایج حاصل از تحقیقات بین المللی دیالیز بین المللی و مطالعه الگوهای تمرین، در ژاپن به طور متناوب، در ژاپن، این تعداد تنها ۹ درصد است.

Year: ۲۰۱۶

Publisher: SPRINGER

By :  Alexander S. Yevzlin , Arif Asif ,Robert R. Redfeld III , Gerald A. Beathard

File Information: English Language/ 268 Page / size: 9.39 MB

Download

سال : ۱۳۹۵

ناشر : SPRINGER

کاری از : الکساندر S. یوزلین، آریف آسف، رابرت رفوردفیلد سوم، جرالد ا. بیثرد

اطلاعات فایل : زبان انگلیسی / ۲۶۸ صفحه / حجم : MB 9.39

لینک دانلود

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

پاسخی بگذارید